Ons samengesteld gezin, hoe het allemaal begon.

Bijgewerkt: 10 mei 2020

Ik zit op het moment dat ik dit schrijf in onze camper en heel toevallig ook nog op de plek waar het 5 jaar geleden allemaal voor ons begon. Op camping de Lepelaar vlakbij Castricum en Sint Maartenzee. Wat me nu opvalt is de weg, of eigenlijk de auto’s die over die weg heen razen, het is een mooie duincamping met een fijne rustige sfeer, maar die razende auto’s achter de camper langs is toch een beetje jammer. Hoe kan het dat dit me 5 jaar geleden niet is opgevallen? Was ik te druk met 2 jonge kinderen om me er druk over te maken? Of zat ik teveel met mijn hoofd in de wolken?

Ons verhaal begint eind januari 2014. Via een wel bekende datingsapp, die begint met een T… komen Joris en ik in contact. Toen was deze app net nieuw op de markt en ik was nieuwsgierig, zette net mijn eerste voetstappen in de datewereld, maar durfde eigenlijk niet. Dat hele date gebeuren is nou niet bepaald mijn ding, toch hadden Joris en ik duidelijk een klik over de app. Maar tja, appen is nog geen real life, dus toch maar afspreken dan. Man oh man wat voelde dat vreemd. Maar ook in het echte leven sloeg de vonk over! Een half jaar lang hebben Joris en ik elkaar gezien, spraken we af en hadden we leuke dates met z’n tweeën. Eerst elkaar leren kennen en kijken of we echt samen verder willen was ons motto, voordat we onze kinderen erbij gaan betrekken. Het was af en toe best een uitdaging met 70 km afstand tussen ons en kinderen waar voor gezorgd moest worden, om over werk nog maar niet te spreken. Maar het is ons gelukt en voor ons heeft het een duidelijke fijne basis gelegd! Ik kijk terug op dat half jaar als een spannende, leuke tijd. Soms was het ook lastig of verwarrend, het elkaar niet zo vaak kunnen zien was voor mij wel een uitdaging zo nu en dan. En ook de vraag hoe het zou gaan met alle kinderen hield me wel bezig. Na dat half jaar waren we er vrij zeker van, voor zover je er zeker van kan zijn dat we klaar waren voor de volgende stap. Rustig aan de kinderen erbij betrekken. Dus de eerste ontmoeting kwam in beeld. Eerst kwam de stap om het de kinderen te vertellen, ik heb me nog nooit zo zenuwachtig gevoeld. Het is toch best een dingetje om je kinderen te vertellen dat er een nieuwe man in je leven is. Ze waren 6 en 9. Kinderen zijn zo lekker goud eerlijk, ze vonden het wel een beetje gek, maar waren ook nieuwsgierig, ook het feit dat er 3 kinderen bij kwamen wekte hun nieuwsgierigheid. Veel vragen die ik moest beantwoorden. Waaronder één van de eerste vragen was of we gingen verhuizen. Heel erg logisch vond ik en hoe lastig ook, vanaf het begin ben ik duidelijk geweest. Dat we niet gelijk de volgende dag in Enkhuizen zouden wonen, maar dat de kans dat het een keer zou gebeuren wel aanwezig was.

Die dag herinner ik mij als heel bijzonder. Waar, nadat het eerste ijs bij de kinderen gebroken was, we een hele mooie dag hadden met elkaar aan het strand en ik ergens een sprankje hoop kreeg dat het heel misschien met elkaar zou kunnen gaan lukken.

In augustus had ik een weekje vakantie geboekt aan zee met de meiden, toen nog met mijn gepimpte caravan tot strandhuisje. Dit leek ons de perfecte plek om met iedereen kennis te maken. En zo kwam het dat Joris op een dag ergens in augustus met zijn 3 kids naar de camping kwam en we elkaar voor het eerst zagen. Ik weet niet wie er zenuwachtiger was de meiden, of ik! Die dag herinner ik mij als heel bijzonder. Waar, nadat het eerste ijs bij de kinderen gebroken was, we een hele mooie dag hadden met elkaar aan het strand en ik ergens een sprankje hoop kreeg dat het heel misschien met elkaar zou kunnen gaan lukken. Die dag heb ik vastgelegd in een speciaal fotoboekje en Joris gegeven op zijn verjaardag, de eerste verjaardag die ik met hem vierde.

Ook het bij elkaar blijven slapen met de kinderen hebben we bewust aangepakt, we zijn eerst in de daaropvolgende herfstvakantie met elkaar in een safaritent op vakantie gegaan in Drenthe. De sfeer herinner ik me nog zo goed, bijna niemand op de camping, motregenachtig weer, de geur van een vochtig bos en een veranda bij de safaritent. Wij hebben het prettig gevonden dat we op neutraal terrein met de kinderen in een leuke vakantie sfeer het met elkaar leven konden introduceren. Daarna werd ons ritme zo dat ik op zaterdag met de meiden de tassen inpakte en naar Enkhuizen reed, waar we dan de zondag met z’n allen met elkaar waren. Door de week kwam Joris alleen dan een nachtje bij ons slapen. Twee en een half jaar na onze eerste ontmoeting werd het tijd voor de grote stap en zijn de meiden en ik naar de overkant van het water (IJsselmeer) verhuisd. Ook dit is niet iets wat je in één dag even regelt en wat allemaal vanzelf gaat, ik neem jullie hierin graag mee in een volgend blog!

Waarom ik mijn verhaal zo persoonlijk deel? Ik hoop door mijn verhaal te vertellen er misschien moeders of bonusmoeders zijn die zich erin kunnen herkennen. Misschien sta jij nu net aan het begin van een relatie met een man die al kinderen heeft en weet je echt niet hoe het allemaal zal gaan en of het gaat lukken. En ben je opzoek naar hoe je de start op een juiste manier kan aanpakken. Geloof me je bent echt niet alleen in die zoektocht! Mijn ervaring is dat het echt belangrijk is om kleine stapjes zetten en het rustig aan te doen. En vooral heel veel geduld te hebben!

Volg me op:

Vind me ook op:
  • Pinterest - White Circle
  • Facebook - White Circle
  • Instagram - White Circle
@hellooanneke

©2020 Helloo Sunshine
Proudly created with Wix.com

  • Black Pinterest Icon
  • Black Facebook Icon
  • Black Instagram Icon